Tijdens die ene schitterende avond in Londen, won hij de Ballon d’Or niet, maar Kylian Mbappé is meer dan een Ballon d’Or. En juist daarom mag ik hem graag.

Mbappé is niet dat brave jongetje van de klas. Hij is een compleet mens. Hij neemt niet de plaats in die anderen hem toewijzen, maar eist de plek op die hem toekomt, ongeacht zijn critici. Hij denkt niet alleen met zijn voeten, zoals men van bepaalde type voetballers verwacht. Hij denkt ook met zijn hoofd.

Want Mbappé beperkt zich niet tot voetbal. Hij mengt zich in het publieke debat en zegt wat hij denkt, zonder iemand om toestemming te vragen om zichzelf te mogen zijn. En precies daarin schuilt voor velen het probleem. Hij had beleefd moeten zijn, bescheiden, altijd in voor een grapje, iemand die iedereen te vriend houdt. Hij moest doelpunten maken, de verwachtingen inlossen, en vooral zijn mond houden.

Maar Mbappé weigert zich in dat keurslijf te laten persen. Hij is niet de jongen die anderen van hem willen maken, en hij heeft ook niet de ambitie om dat te worden.

Juist daarom mag ik hem graag zoals hij is.

Mbappé is de president van het vrije denken. Wie de president zoekt die vertelt wat je graag wilt horen, kan beter aankloppen bij het Élysée.

Of je hem nu haat of bewondert, Mbappé staat waar hij hoort te staan: in de harten van het publiek.

Daar heeft hij geen tussenpersonen, commentatoren of stemmingen voor nodig. Zijn betekenis laat zich niet uitsluitend in prijzen of stemmen uitdrukken. Hij heeft de Ballon d’Or niet gewonnen, maar voor mij blijft hij de Cabeça de Ouro: het gouden hoofd.

En juist daarom mag ik hem graag.

Alphonse Muambi